11 Haziran 2010 Cuma

Dünya dönüyor...


Yavaş yavaş attım adımlarımı...bir anda oldu her şey, düşünmeye zamanım bile yoktu neden nasıl demeye...görüntüler...çevremdekiler... her şey çok hızlıydı, yabancı gibiydim her şeye.
Dünya dönüyordu ama ben yoktum...tutunmaya çalıştım ama kaybettim kendim, nefes almaya çalıştım; yapamadım... korkmadım sadece anlamak istedim neden olduğunu.
Bir kadın gördüm bana doğru koşuyordu, bir kadın gördüm benim için bağrıyordu...ben yabancıydım, orada ben ben değildim. Bir adam gördüm sorular soruyordu...annemi gördüm, gözlerindeki korkuyu gördüm, yüzündeki telaşı gördüm...içindeki hüznü gördüm...benmiydim bunun sorumlusu...hakkım yoktu buna.
Nasıl olmuştu bu, nasıl bu kadar güçsüz olabilmiştim... nasıl olmuştu da bunu kontrol edememiştim. Öyle bir şeydi işte düşünmeye zamanım bile yoktu...bitti...bitti...tükendim artık.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder